Basketbal op regionaal niveau (1)

Wat nu weer hoor ik jullie denken? Nou, daar komen jullie vanzelf achter als jullie deze serie gaan volgen dit seizoen. Ik zal namelijk wat ervaringen (goed/slecht/leuk/achterlijk/lachwekkend…) over wat er opvalt in de diverse sporthallen regionaal tijdens jeugd en senioren wedstrijden. En ja, regionaal, maar soms lijkt het of er een BNXT of EuroLeague kampioenschap op het spel staat…

Gisteren was ik onderweg naar een gehucht in het Brabantse land. Vanuit Rosmalen niet te ver rijden, dus de wedstrijd van halfweg de middag kon in mooi meepikken voordat mijn eigen team om 1800 uur de strijd zou aanbinden. Eenmaal aangekomen in het pittoreske dorp, bij de aanblik van de hal, wist ik eigenlijk al welke kant het op zou gaan. Sterker nog, je kon het eigenlijk al weten toen je de tegenstander van de dag in de app zag staan. Maar hee, misschien was het deze keer anders !

Eh, nee dus. Al vanaf het beginsignaal was duidelijk welke kant het op zou gaan. 3e divisie, jongens die als agressieve honden het spel begonnen, twee coaches aan de zijlijn die nog veel erger waren in hun gedrag, en een paar spelers op de bank die geen seconde zaten maar zich nadrukkelijk lieten gelden na elke score met een oerkreet, gebalde vuisten en een aggresieve rotkop. Ja, ik druk het zo toch maar even uit, ook al waren het jonge gasten.

Eerste kwart was het verschil al meer dan 20 punten, bij de rust liep het verschil al naar de 40 punten. Is geen ramp, ook daar leert men van, behalve de ploeg die voor staat. En duidelijk te laag heeft ingeschreven, gezien het spel. Eerlijk is eerlijk, ze waren een stuk verder dan het andere team en speelden soms echt hele strakke, mooie plays. Maar het gedrag na elke score, het duwen en trekken van de grootste speler (stak er met kop en schouders bovenuit) tegen wie dan ook, en de high-fives na weer een onsportieve trek en duw sessie komt je dan toch wel de strot uit.

Eind 3e kwart, verschil meer dan 50 punten, maar de neanderthaler op de bank bleef zijn agressie spuwen richting het veld na elke score. Elke time-out ontaarde in een overwinningsrondje over het veld met een denkbeeldige EuroLeague cup en na afloop leek het wel of de platte kar voorgereden werd voor een huldiging in het dorp.

Begrijp me niet verkeerd, dat je wil winnen is echt niet erg. Zeker bij een “eerste team” in de leeftijdscategorie. Maar dat je een hele wedstrijd dit gedrag vertoont, als spelers, bankzitters en zeker als coaches, doet bij mij soms de wenkbrauwen fronsen. De vraag is dan echt of dit gedrag nodig is bij wat een leuk potje zou kunnen zijn op de zaterdagmiddag.. maar nu uitmondde in een soort veldslag met oerkreten bij elk gescoorde punt of fout van de tegenstander.

En nee, dit is geen teleurstelling om verlies van de wedstrijd van het team waarvoor ik ging kijken. Dit is meer teleurstelling om de keuze van de coaches om hun spelers zo het veld in te sturen en het gedrag op de bank goed te keuren. Maar ja, als je er zelf ook al zo in staat…..

Tot de volgende keer !

Dit bericht is geplaatst in basketbal met de tags , , . Bookmark de permalink.