Crunchtime

Jean-Marc Jaumin nieuwe head coach in Den Bosch
Ervaren Belg tekent contract voor twee jaar. 

Jean-Marc Jaumin is de nieuwe head coach van New Heroes Den Bosch. De 49-jarige coach kende eerder in Nederland een prima periode bij Den Helder Kings. Jean-Marc werkte in het verleden verder bij Oostende, in Zwitserland was hij vervolgens sportief eindverantwoordelijk voor Lugano Tigers en Lions de Genève en tot afgelopen maart actief in België bij Okapi Aalstar. In België en Zwitserland wist hij de nationale bekers en één keer de supercup te veroveren. Jaumin volgt Ivica Skelin op, wiens contract niet wordt verlengd. “Ivica is een topcoach, met wie de samenwerking erg fijn is geweest. Hij heeft ook zonder twijfel prima werk gedaan in Den Bosch. Toch denken we dat de club uiteindelijk een nét wat andere match zocht. Wij danken Ivica voor zijn inzet en wensen hem alle succes toe bij de volgende stap in zijn carrière!”, aldus clubeigenaar Bob van Oosterhout.

Technisch manager Roel van de Graaf is erg te spreken over de nieuwe hoofdcoach: “Jean-Marc voldoet voor ons aan vrijwel alle gedefinieerde criteria. Als speler speelde hij in binnen én buitenland op zeer hoog niveau bij winnende teams (o.a. Oostende, Real Madrid, Málaga, Apollon Patras), als coach heeft zijn loopbaan zich stap voor stap ontwikkeld. Van jeugdtrainer tot een sterke betrokkenheid bij de opleiding van Oostende en als hoofdcoach wist hij binnen en buiten de landsgrenzen prijzen te pakken met een herkenbare stijl. In de gesprekken zijn we onder de indruk geraakt van zijn bevlogenheid en zijn aandacht voor de ontwikkeling van spelers. Hij staat voor modern, uptempo basketball dat past bij deze tijd. Jean-Marc staat al jaren op de schaduwlijst in Den Bosch, we volgden hem intensief, dus deze keuze komt niet uit de lucht vallen.”

Gevraagd naar zijn keuze voor Den Bosch licht Jaumin zijn enthousiasme toe: “In alles voel ik dat in de Maaspoort aan een stevig topsportklimaat gebouwd wordt. In mijn overleggen met Roel en ook Bob van Oosterhout ben ik getriggerd door het gezonde ambitieniveau. De intentie is dan ook om meerdere seizoenen te bouwen en ik ben vanaf deze week al in de Maaspoort te vinden. Samen gaan we proberen iets moois neer te zetten in Den Bosch en ik kijk er dan ook enorm naar uit om aan de slag te gaan!”

Het mooie van een teamsport is ook het tenue. Eerlijk is eerlijk. Elk klein jongetje wil graag gezien worden in het tenue van Christiano Ronaldo, Frenkie de Jong of, dichter bij huis, Stefan Wessels. Die mannetjes willen zich graag identificeren met hun helden. Een tenue is daar een prima gelegenheid voor.

En ja, een tenue kan ook heel mooi zijn. Als er een team het veld op komt in een spetterend tenue dan sta je al met 1-0 voor. De laatste jaren, sinds New Heroes hoofdsponsor is, heeft men bij Den Bosch fantastische shirts en broeken… Ja, klopt.. shirts en broeken…
Ik hoor je denken:  Maar een tenue bestaat toch uit shirt, broek en sokken ? Ja, dat klopt, alleen is dat, helaas, in het basketball nog niet echt doorgedrongen…..

En ja, dan kun je denken waar stoort die gek zich aan… maar het is werkelijk af en toe geen gezicht. Witte sokken, zwarte sokken, bruine sokken met een gele streep, verwassen witte sokken die grijs zijn, geel, je kan het zo gek niet bedenken of het komt voorbij op het basketbalveld. Qua soigneren is dat not done. Soigneren kan je leren ! ( ja, ik “kom uit de wielerwereld…”).

Ik weet zeker dat er een sokkenboer is ( ekkes googlen et voila… -> www.sockeloen.nl ) die best wel een teampje wil sponsoren. Ik weet zeker dat de kledingsponsor ook kan zorgen voor passende sokken onder het tenue. Nu besteden we veel tijd aan de uitstraling van shirt en broek en verder zien we het wel….

Een sok. Het lijkt zo’n klein onderdeel. Bij sommige is dat ook zo, bij andere is het wat groter. Een ding blijft hetzelfde, het valt altijd op. Voorbeeld van hoe het kan ? Vernon Taylor van New Heroes. Elke wedstrijd witte sokken, halfhoog, net geen voetbalsokken, maar ook geen wielrensokken. Iets er tussen in, maar prima passend. Let daar de volgende keer maar eens op. En ja, als men in het team dat plakbandje op de schouders kan kopieren.. dan kan dat ook met de sokken 🙂
Voorbeeld van hoe het niet moet ? 90% van alle andere basketballers 😉

Succes teams voor volgend jaar ! Ik kijk ernaar uit 🙂

Nu volg ik af en toe wel een basketbalwedstrijd en heb ik al veel spelers voorbij zien komen. Kleine, grote, dikke, dunne, langzame, snelle, beroemde, onbekende, oude en jonge. En die laatste categorie, dat is toch mooi om te zien he !

Natuurlijk vind ik het mooi om Amerikanen naar Nederland te zien komen. Heb genoten van o.a Brandyn Curry, Riley Smith, Chris Denson (waar is die gebleven?), maar ook van bijvoorbeeld Kravic, van Oostrum en nu van Henson. Elke jong mannetje wat basketbal volgt vind dat soort spelers fantastisch om te zien, en ja, ik dus ook. Maar toch, en dat zal de jongere onder de lezers misschien verbazen, ik geniet dan toch meer als ik een jeugdspeler zijn eerste minuten zie maken in het eerste team van een profclub.

Tijdje geleden heb ik de eerste minuten van Norbert Thelissen gezien en die van Stan van den Elzen. Voorzichtig beginnend, niet te gek, maar toch ook niet over zich heen laten lopen. Wat het dan ook zo mooi maakt is de ouders. Om die te zien glunderen dat hun eigen vlees en bloed daar toch op het veld loopt tussen Amerikanen. Dezelfde Amerikanen die ook hun profdebuut maken, maar toch meer gelouterd zijn dan onze oerhollandse boys.

Gister weer zo’n mooi voorbeeld. In de rust sprak ik de vader van de desbetreffende speler even en we hadden het erover dat het mooi zou zijn als hij een minuutje mee mocht doen. Tegelijkertijd beseften we dat die tijd toch wel zou komen, geduld is een schone zaak. “Ze zullen in het 4e kwart met een puntje of 20 voor moeten staan, dan zou het mogelijk zijn” zei de vader nog. “Maar nogmaals, zijn tijd komt wel, het is al mooi dat hij erbij zit”. Bij de stand 98-67 was het dan zover. Nog een kleine 2 minuten, 31 punten voor en Ids Rebergen mocht ook zijn debuut maken. Zijn eerste schot was een driepunter om de century vol te maken, maar die spatte helaas op de ring uiteen. Onze andere held Thelissen mocht die honeurs waarnemen, maar even later scoorde Ids dan toch zijn eerste punt. Het was hem gegund, dat straalde af van het hele team. Mooi moment, heel mooi.
Na de wedstrijd zie je dan de familie langs de kant staan, high-five, tik op zijn billen en genieten. En ja, dat is af en toe stukken mooier dan een Amerikaan zien komen aanvliegen voor een alley-oop.

Mijn zoon (7) vertelde me begin van deze week dat hij ook wil gaan basketballen. Ik kijk al uit naar zijn eerste wedstrijden…waar dat dan ook moge zijn….

Jarenlang ben ik “druk”  geweest in het mountainbike wereldje. Jarenlang heb ik mun bakkes gehouden over doping en er nog nooit een letter over geschreven. Niet dat dat nu zo spannend is wat ik schrijf, maar over het meeste had ik wel een mening en die ventileerde ik dan ook graag. Ook over doping heb ik natuurlijk een mening, maar al die tijd heb ik me redelijk op de vlakte gehouden.

Waarom ? Nou, puur omdat ik, naief dat ik misschien was, dacht dat het in “ons wereldje” niet echt voor kwam. Tuurlijk, Rudi van Houts had wat aan zijn broek hangen en ook Erwin Bakker was niet van onbesproken gedrag. Maar verder was het redelijk stil. En dat vond ik prima.

Tot ik vandaag op aCrosstheCountry dit artikel las. Als je dan even verder zoekt en een paar klikjes doet op het net ( hier en het forum van mtb-news.de ) dan kom je tot de conclusie dat het in mijn geliefde sport helaas ook zover is. Sporadisch ? Ja, ik hoop het. Of dat ijdele hoop is ? Ja, dat denk ik helaas wel.

Sport zit namelijk voortaan direct verbonden aan doping. De kans is groot dat het in elke tak van sport voorkomt, maar sommige sportbonden proberen dat nog krampachtig te verbergen. Zie bijvoorbeeld de Volkskrant van deze week. Marianne Timmer staat er in dit artikel niet goed op en een tijdje terug waren het Yvonne van Gennip en Ria Visser die in de spotlights stonden. Bij het geval in het mountainbiken lijkt het er nu op dat een overkoepelende organisatie ook dit niet bekend wilde maken en het maar langzaam weg wou laten ebben. Maar zo werkt dat dus niet meer. Een en ander komt altijd naar buiten en dan sta je er als bond nog slechter op dan op het moment dat je besluit om het te verdoezelen.

Het zou de bonden sieren om openheid te geven als er iets aan de hand is en de betrokken sporters meteen op non-actief zetten. Doping ? Wegwezen dan! Doping omdat je astma hebt en anders niet kan sporten ? Precies ! Niet sporten dan op professioneel niveau. Dan is je lichaam daar niet geschikt voor. Mijn lichaam is ook niet geschikt om center te spelen in een topbasketballteam. Ga ik dan proberen om boven de 100 kg uit te komen ( geen grappen maken nu… ) en pillen slikken om nog 30 cm langer te worden ? Nee, natuurlijk niet. Niet geschikt is niet geschikt. Punt.

Maar zolang er in wedstrijdverband gestreden wordt en er bakken met geld in omgaat zal het een utopie zijn om te denken dat doping nooit meer gebruikt zal worden. Valsspelers blijven er altijd, maar als we die valsspelers dan ook nog gaan beschermen… ja, dan wordt het een heel lastig verhaal.

Eerlijkheid duurt nog altijd het langst.

Hoi Stageloper (m/v),

Tenminste ik neem aan dat dat het geval is. Zo niet dan wordt het verhaal nog belachelijker. Aan de andere kant, mocht het wel zo zijn dan nog is er iets van een controle op het posten van dit soort berichten.

Waar gaat het over zal u zich afvragen.. Nou, zie de post hieronder:

Men heeft een filmpje gezien van een XCE wedstrijd. Dat op zich is al verrassend, dat de NOS een fimpje bekijkt waar in het mountainbiken voorkomt, maar soit, dat zien we deze keer door de vingers. Wat we niet door de vingers zien is het begeleidende commentaar. Weer wat nieuws? Skicross maar dan op twee wielen. 

Onder welke steen heb je dan gelegen de afgelopen, pak hem beet, 6-7 jaar. Het eliminator heeft zelfs al een World Cup circuit gehad, tesamen met de XCO wedstrijden destijds, maar  dit is door de UCI  ” afgeknald” omdat het niet de populariteit haalde die men voor ogen had. Dat kan. City Mountainbike sprong daarop in en haalde deze sport, met eigen klassement, naar de binnenstad toe. Sinds dit jaar is er weer een World Cup, ook georganiseerd door City Mountainbike. Niet dat het nu wel echt drukbezet is, maar het leeft weer.

Jaren geleden waren er renners die in deze disciplines voor een NL MTB club de prijzen binnen haalden. Met name het team van Bart Brentjens heeft hierin renners gehad die wedstrijden / World Cups wonnen (Annie Last en Kenta Callagaher) en zelfs het nederlandse (destijds) MPL Specialized team had met Jeroen van Eck (Europees kampioen geworden NOS!) een specialist in deze discipline in huis. Anne Terpstra, toch meervoudig NL kampioen op de MTB deed het ook verdienstelijk in deze tak van sport.

Dan nog even de vergelijking met skieen. Knap gevonden ! De enige parallel die ik zie is…eh.. is eh… nou, niks eigenlijk. Waar jullie dat vandaan halen is me helemaal een raadsel.

Kortom Een post die volledig de plank mis slaat. Maar heel verrassend is dat ook weer niet voor een instituut dat zich alleen focust op ( buitenlands) voetbal en schaatsen. Maar gelukkig is de sportwereld iets uitgebreider dan dat de neus van de NOS lang is……